| Maestro-scans index | GTST index |
Soms ben ik een beetje bang dat ik mijn dosis mazzel opgebruikt heb
Angela Schijf is met heel veel dingen bezig. In februari komt
de nieuwe Nederlandse film uit 'Ik ook van jou' waar ze één van de hoofdrollen
speelt en als dat nog niet genoeg is, heeft zo ook nog één van de belangrijkere
rollen in de musical '42nd Street'. Combineer dat met het feit dat ze er ook
nog verdomd lekker, leuk en lief uitziet en weBBer heeft meer dan genoeg redenen
om even onder het genot van een wijntje ons geheel op de hoogte te laten brengen
van het fenomeen:
Angela Schijf...
Was
'Ik ook van jou' de eerste film waarin je hebt gespeeld? Nee, ik heb ook een televisiefilrn gedaan, dat was vorig najaar en die heette 'Nacht in de stad' en ik heb een klein rolletje gehad in de film 'Down' van Dick Maas (de Engelstalige versie van 'de Lift', red.). Maar 'Ik ook van jou' is eigenlijk wel mijn eerste grote rol.
Helemaal niet, integendeel. Ik had nu voor het eerst het idee dat ik écht acteerde, dat ik in mijn personage moest kruipen. Dat had ik niet eerder meegemaakt, het lijkt me echt heel leuk om dat vaker te doen. Ik vraag me wel eens af hoelang het nog doorgaat, wat toneel en film betreft in ieder geval...
Dat hoop ik maar, maar je bent natuurlijk wel een beetje angstig dat het allemaal een keertje ophoudt. De film was fantastich om te doen en nu de musical, soms ben ik wel een beetje bang dat ik mijn dosis mazzel wel heb opgebruikt...
Dat duurde echt heel lang! Een jaar voordat we gingen draaien had ik een gesprek
met Ruud (Ruud van Hemert, de regisseur, red.), vertelde hij mij waar de film
over ging en had ik meteen het gevoel dat ik die rol moest gaan doen. Het was
eigenlijk alles wat ik wilde in een rol. Ik vertelde toen heel veel van mezelf
aan Ruud omdat ik bepaalde parallellen zag tussen Reza en mijzelf. Later had
ik daar eigenlijk heel veel spijt van, want ik wilde helemaal niet zoveel over
mijzelf kwijt tegen hem. Het duurde toen maanden voordat ik weer wat van hem
hoorde en had ik al besloten dat ik het niet zou doen. Er waren wat punten waar
ik het niet mee eens was. Ik vond bijvoorbeeld dat er veel teveel sexscenes
in de film zaten en ondanks dat ik nu echt van die man hou, heb ik in het begin
soms echt een hekel aan Ruud gehad. Dus toen ik gebeld werd om alsnog auditie
te doen sloeg ik het af. Nog geen dag later had ik meteen Ruud aan de telefoon
en die heeft mij overtuigd om toch auditie te doen.
Daarna ging ik eigenlijk toch twijfelen en ondanks het feit dat mijn vriend
en mijn andere vrienden zeiden dat ik het niet moest doen, bleef de rol toch
in mijn hoofd spoken en na een gesprek met Ruud heb ik toch "ja" gezegd.
Daarna bleek trouwens ook dat ze op versie vijf van het script waren beland
en daar zat al veel minder sex in en en was het verhaal wat meer in balans,
tussen was dat probleem eigenlijk ook meteen opgelost. Toen we begonnen met
filmen ben ik er eigenlijk helemaal in opgegaan. In die tijd is het bijvoorbeeld
uit gegaan met mijn vriend, maar dat heb ik niet echt meegekregen...
Nee hoor, dat was ehm... iets anders, maar ik heb het tijdens het filmen niet echt verwerkt...
Nou, de rol van Reza is natuurlijk een hele heftige rol en Ruud werkt onder andere door middel van ‘Method acting’. Ik was wel bang dat dat zou gebeuren, maar ik ben er trots op dat het niet is gebeurd. Aan het einde van de dag een wijntje drinken en Reza was helemaal weg.
Inmiddels gaat haar telefoon. Zij brabbelt wat, ik ben druk bezig om mijn MP3-recorder te pauzeren, zonder succes. Het was een lerares, zo bleek, want Angela geeft ook les aan de Ballet Academie. Zoals gezegd, een Multi-Meid.
Ja, ik geef spel aan twaalf/dertien-jarigen. Gaat ze eerst naar een reguliere
school en daarna komen ze naar de Ballet-Academie. Dus ze zijn serieus bezig
met het vak en ik bereid ze dus voor, voordat ze naar een de vakopleiding
gaan... 
Ja best wel, maar het was al meteen duidelijk dat er vooral veel been en borst geschoten zou worden en niet de schaamstreek en zo loop je ook over het strand, dus dat viel eigenlijk wel mee (ondanks het feit dat ze nogal heftig met Anthony Kamerling stoeit en je een emmer water over mensen heen te gooien als ze zó op het strand zouden liggen, maar dat terzijde, red.). Ik vond het wel eng, maar het went wel. Anthony vond het ook heel eng dus dat hielp me eigenlijk best wel. Later loop je gewoon naakt over set; want je denkt Nu hebben ze toch al gezien. Ik ben en ieder geval wel vrijer door geworden, ik loop nu ook gewoon in mijn bodystocking over de gang na een show van 42nd Street als ik weet dat er alleen maar mensen van de show zijn... Heb je trouwens Reza’s borsten nog gezien aan het einde van de film?
Ineens komt de zin "ja als je borsten in beeld zijn kan ik niets anders doen dan ernaar kijken", maar ik hou me in. Op het einde van de film zijn Reza's borsten aanzienlijk in formaat gegroeid en prachtig staaltje van professionele grime...
Angela lacht en kijkt wat bedenkend. Raar, heel raar. Stond ik voor de spiegel en dacht ik Huh? Dat ben ik niet!
Ehm... (peinzend gezicht), niets eigenlijk...
Nee, dan drink ik wat van hem en geef hem en vuurtje met de boodschap dááág!
Mannen met donker haar... en als iemand mij lang genoeg kan boeien, dán kan het interessant worden. Ik wil ook dat hij me steunt, maar vrij kan laten als ik dat nodig heb en ik wil een lieve jongen die soms zijn sterke mannenarm om me heen slaat... eigenlijk wil ik gewoon alles!
En minder dan dat verdient ze niet....
Pics: RBP Govert de Roos
Txt: Dennis Mons
Scan & Bewerking: Maestro